MultiGitar

        Akor yapabilmek, gitarın öteki enstrümanlara sağladığı en büyük üstünlüklerdendir. Ancak bu üstünlüğü verimli biçimde değerlendirmek için gitardan sesleri doğru biçimde çıkarabilmek gerekir.

        Gitarın tellerinden en fazla sesi çıkarmak için tellere vuruş yerinin hava boşluğunun üstü olması gerekir. Alt eşiğe yakınlaştıkça tellerden çıkacak sesler kısalır ve tizleşir. Aynı şekilde klavyeye yaklaştıkça da sesler toklaşır. Ancak ritim yaparken her iki bölgeden de uzak olmakta fayda vardır, zira ellerin en rahat ulaştığı bölge hava boşluğudur.
 
       Tellere vurmak için parmaklar veya tırnaklar kullanılabilir. Parmak uçlarının etli kısımları ile tellere vurulduğunda oldukça kalın sesler elde edilir. Bu parmak genellikle baş parmaktır ve vuruş yönü, kalın telden ince tele doğrudur. Bu vuruş şekli, solo bir enstrümana eşlik ederken mutlak suretle altta kalmak için kullanılabilir. Öte yandan tellere tırnaklarla vurmak suretiyle kuvvetli ve tiz bir ses elde edilebilir. Bu vuruş biçimi ise baş parmak dışındaki parmakların tümü ile yapılır ve tırnakların yüzeyleri kullanılır. Yine vuruş yönü kalından inceyedir.

         Solo çalışlarda da parmak ve tırnak kullanımı arasındaki farklar yukarıda anlatılanlarla paralellik taşır. Sadece, teknikli biçimde solo çalmak için parmakların teller ile eşleşmesi söz konusudur. Bu eşleşmeye göre en kalın 3 tel baş parmak ile, kalan 3 ince tel ise işaret, orta ve yüzük parmaklarla çalınır. Bu eşleşme bir taslak niteliğinde olup, arpej adı verilen teknik için mutlak geçerlilik taşır. Bunun dışındaki durumlarda, tellerin kullanılış sırasına bağlı olarak taslak düzen değiştirilebilir. Ancak bir genelleştirme yapmak gerekirse, baş parmak kalın sesler için, öteki parmaklar ise ince sesler için kullanılır. Yine de eğitim aşamasında, solo çalışmalarının başlangıcında sadece baş parmağın kullanımı uygundur.